Onderwerpen Nunchaku-Do

Bij nunchaku-do wordt gebruik gemaakt van de nunchaku: 2 stokjes die met elkaar verbonden zijn door een touwtje. Dit in Nederland verboden wapen werd in de jaren '70 vooral bekend door de Bruce Lee-films. In de jaren '80 heeft deze vorm van krijgskunst zich in snel tempo ontwikkeld tot een competitiesport voor jong en oud. 

De nunchaku's die in deze sport worden gebruikt zijn vervaardigd van hardschuim met een kunststof kern en zijn met een touwtje aan elkaar verbonden. Hiermee kan de sport veilig worden beoefend. Daarnaast is de nunchaku-ka (beoefenaar van nunchaku-do) verplicht om een ​​speciale helm te dragen.

Heren zijn verplicht om een tok te dragen, terwijl dames een borstprotectie mogen gebruiken. Bij nunchaku-do draait alles om discipline, zelfbeheersing en respect. Deze sport is erkend door het NOC * NSF.



Recreatief of op wedstrijdniveau. 

Je kunt jouw vaardigheden vergelijken met die van anderen in een competitieve setting. Onder de auspiciën van de Stichting Nunchaku Nederland worden zowel regionale als landelijke wedstrijden georganiseerd. Daarnaast organiseert de World Nunchaku Association zelfs Europese en Wereldkampioenschappen.

Voor wie liever recreatief bezig is, is er ook volop gelegenheid om met de Nunchaku te trainen. De oefenstof is zeer uitgebreid en biedt ruimte voor eigen initiatief.


Voor jeugd en senioren

De kunst van het hanteren van de nunchaku draait voornamelijk om behendigheid. Het spreekwoord "Oefening baart kunst" is absoluut van toepassing op deze vechtsport. Een groot voordeel is dat je ook thuis volop kunt oefenen. Goede concentratie en coördinatie zijn essentieel voor het beheersen van de praktische aspecten. Zowel jong als oud kan deze vaardigheid leren.



De geschiedenis van nunchaku-do

De exacte geschiedenis van de nunchaku is niet bekend. Men heeft wel een vermoeden hoe het is verlopen. Naar alle waarschijnlijkheid was de nunchaku van oorsprong een landbouwwerktuig. Het werd gebruikt als dorsvlegel of als paardenbit. In de 13e en 14e eeuw was er een emigratiestroom van Chinezen naar Okinawa, een eiland in de buurt van Japan.

De Chinezen vestigden zich vooral in de stad Kumemura. Ze beheersten diverse vechtsporten, waaronder een sport waarbij ze gebruik van een wapen. Ze noemden dit wapen "shuang chin kun" en "shuang tse". De Japanners waren zeer geïnteresseerd in deze vechtsport. Ze trokken in grote getalen naar Kumemura om de kunst van deze sport onder de knie te krijgen. De gebruikte technieken werden later aangepast aan de eigen Japanse opvattingen terwijl ook de naam van het wapen veranderde.

De Japanners gingen het wapen "nunchaku" noemen. Ze pasten tevens de vorm van het wapen aan. De Chinese uitvoering bestaande uit twee door een ketting verbonden ronde stokjes. De Japanse uitvoering bestond uit twee achthoekige stokjes, verbonden door middel van een koord. Deze versie bestond weer uit verschillende variaties. 

In de periode 1970-1974 werd West-Europa afgesloten met een nieuw fenomeen: de "vechtfilms van Bruce Lee".

De legendarische Kung Fu held Bruce Lee gebruikte in zijn films een fascinerend wapen: de nunchaku. Met deze nunchaku transformeerde Bruce Lee in een onverslaanbare vechtmachine. Het effect van dit handwapen was ongekend. In bijna alle Europese landen werden zijn films een groot succes, wat leidde tot een enorme vraag naar Oosterse vechtkunsten in sportscholen. Vooral de nunchaku won snel aan populariteit.

Bruce Lee

De populariteit van de nunchaku had echter ook zijn schaduwzijde. Het werd vaak aangetroffen bij straatgevechten en kreeg daardoor het imago van een statussymbool. Jongeren streefden ernaar om een nunchaku te bezitten, ook al hadden ze vaak geen idee hoe ze het moesten gebruiken. In de volksmond werd dit Oosterse handwapen al snel aangeduid met de misleidende term "wurgstokjes". Deze benaming doet geen recht aan de kracht van het wapen, dat vooral in het slaan ligt en niet in het wurgen. Helaas was de schade al aangericht. In Nederland stelde de overheid vragen over de herkomst van de nunchaku. De toenmalige Budo Bond Nederland (Judo, Karate en Taekwondo) gaf een onjuist advies. Volgens de Budo Bond Nederland werd de nunchaku beschouwd als "een agressief wapen" en werd het niet erkend als onderdeel van de Oosterse vechtsport.


De nunchaku maakte echter deel uit van het Okinawa Kobujutsu, de kunst van het hanteren van klassieke karate-wapens. De Budo Bond Nederland maakte dus een grote blunder en de overheid nam het "deskundige" advies dankbaar in ontvangst. De nunchaku werd geplaatst in de "Wet tot wering van ongewenste handwapenen", naast ploertendoders, boksbeugels en valmessen! De beoefening met de nunchaku werd dus voor iedereen, inclusief de serieuze Karate-ka's, onmogelijk.

Dit veranderde toen de Amstelvener Milco Lambrecht in 1984 een door het vechtsportblad Zendokan georganiseerd toernooi won waarin de vaardigheid met de nunchaku centraal stond. Op dat moment werd de basis gelegd voor het hedendaagse NUNCHAKU-DO. Milco Lambrecht verzamelde diverse Nunchaku-experts uit het gehele land om zich heen om de mogelijkheden van het veelzijdige wapen uit te diepen. Al gauw ontstond er een groep van enthousiastelingen met maar één doel: van de nunchaku een officiële en zelfstandige sport maken.

In 1985 ontwikkelde Milco Lambrecht een nunchaku van speciaal kunststof, de zogenaamde "veiligheids-nunchaku", waarmee de mogelijkheden aanzienlijk werden vergroot. Het was nu zelfs mogelijk om man-tegen-man wedstrijden met de nunchaku te organiseren. Om deze nieuwe sport te ondersteunen, werden speciale outfits, veiligheidshelmen en wedstrijdregels ontwikkeld, evenals exameneisen. De sport kreeg vorm... Dankzij de steun van John Haanen van Veronica-Sport ontwikkelde deze nieuwe Budosport zich snel. Leraren werden opgeleid en er werden grote toernooien georganiseerd. In 1987 werd de Stichting Nunchaku Nederland (SNN) opgericht.

 

In 1990 ontving deze landelijke overkoepelende organisatie binnen recordtijd erkenning van het NOC * NSF (toen nog NSF) door zich aan te sluiten bij de Federatie Oosterse Gevechtskunsten (FOG). De zwart-geel veiligheids-nunchaku van de SNN is de enige erkende nunchaku. Tot op heden zijn alle andere nunchaku's niet verboden. Het Gerechtelijk Laboratorium en het Openbaar Ministerie hebben uitsluitend de nunchaku van de SNN erkend. Informeer altijd naar de zwart-geel veiligheids-nunchaku van de SNN.

 

Het initiatief dat in 1984 werd gelanceerd, is uitgegroeid tot een erkende vechtsport op nationaal niveau. De nunchaku is niet langer een agressief wapen dat door jongeren op straat werd gebruikt. Op 14 maart 1996 werd de World Nunchaku Association (WNA) opgericht, met haar zetel in Amstelveen, Nederland. Momenteel zijn er 12 landen aangesloten bij de WNA.