Onderwerpen Nunchaku-Do

Bij nunchaku-do wordt gebruik gemaakt van de nunchaku: 2 stokjes die met elkaar verbonden zijn door een ketting. Dit in Nederland verboden wapen werd in de jaren ’70 vooral bekend door de Bruce Lee-films. In de jaren ’80 heeft deze vorm van martial art zich in snel tempo ontwikkeld tot een competitiesport voor jong en oud. Bij zelfverdediging wordt zowel met als zonder de nunchaku geoefend.

De nunchaku’s die in deze sport worden gebruikt zijn vervaardigd van hardschuim met een kunststof kern en zijn met een touwtje aan elkaar verbonden. Hiermee kan de sport veilig worden beoefend. Daarnaast is de nunchaku-ka (beoefenaar van nunchaku-do) verplicht om een speciale helm te dragen. Heren zijn ook verplicht een tok te dragen. Dames worden geadviseerd om borstprotectie te dragen.
Bij nunchaku-do draait alles om discipline, zelfbeheersing en respect. De sport is erkend door het NOC*NSF.

Recreatief of op wedstrijdniveau

Het is mogelijk om je vaardigheden te meten met anderen in wedstrijdverband. Onder toezicht van de Stichting Nunchaku Nederland worden er regionale en landelijke wedstrijden georganiseerd, terwijl er door de World Nunchaku Association zelfs Europese- en Wereldkampioenschappen worden uitgeschreven.
Het is natuurlijk ook mogelijk om puur recreatief met de Nunchaku te trainen. De oefenstof met de Nunchaku is zeer uitgebreid en biedt ook mogelijkheden tot eigen initiatief.

Voor jeugd en senioren

De kunst van het hanteren van de nunchaku ligt grotendeels in de behendigheid. Oefening baart kunst geldt zeker voor deze vechtsport. Groot voordeel is dat je ook thuis volop kunt oefenen.
Een goede concentratie en coördinatie zijn de belangrijkste aspecten. Zowel jong als oud kan het leren.

De geschiedenis van nunchaku-do

De exacte geschiedenis van de nunchaku is niet bekend. Men heeft wel een vermoeden hoe het is verlopen. Naar alle waarschijnlijkheid was de nunchaku van oorsprong een landbouwwerktuig. Het werd gebruikt als dorsvlegel of als paardenbit.
In de 13e en 14e eeuw was er een emigratiestroom van Chinezen naar Okinawa, een eiland in de buurt van Japan.

De Chinezen vestigden zich vooral in de stad Kumemura. Ze beheersten diverse vechtsporten, waaronder een sport waarbij ze gebruik maakten van een wapen. Ze noemden dit wapen "shuang chin kun" en "shuang tse".
De Japanners waren zeer geïnteresseerd in deze vechtsport. Ze trokken in grote getalen naar Kumemura om de kunst van deze sport onder de knie te krijgen. De daarbij overgenomen technieken werden later aangepast aan de eigen Japanse opvattingen terwijl daarbij ook de naam van het wapen veranderde.

De Japanners gingen het wapen "nunchaku" noemen. Ze pasten tevens de vorm van het wapen aan. De Chinese uitvoering bestond uit twee door een ketting verbonden ronde stokjes. De Japanse uitvoering bestond uit twee achthoekige stokjes, verbonden door middel van een koord. Deze versie bestond weer uit verschillende variaties. 

In de periode 1970-1974 werd West-Europa undefinedgeconfronteerd met een nieuw fenomeen: de zogenaamde "vechtfilms van Bruce Lee".
De legendarische Kung Fu held Bruce Lee hanteerde in zijn films een fascinerend wapen, de nunchaku. Met deze nunchaku leek de flitsende Bruce Lee een onverslaanbare machine. Het effect van het handwapen was ongekend groot. In bijna alle Europese landen werden de films een groot succes en de sportscholen werden overspoeld met de vraag naar Oosterse gevechtssporten. Met name de nunchaku werd razend populair.

Deze populariteit had echter ook een keerzijde. De nunchaku werd menigmaal aangetroffen bij straatgevechten en kreeg het imago van een statussymbool. Jongelui vonden het gewoon stoer staan om een nunchaku in het bezit te hebben, ondanks dat zij er absoluut niet mee om konden gaan. In de volksmond kreeg dit Oosterse handwapen al snel de mismaakte term "wurgstokjes"; een absoluut verkeerd gekozen term aangezien de kracht van het wapen schuilt in het slaan en zeker niet het wurgen. Maar het leed was al geschied.

In Nederland informeerde de overheid naar de herkomst van de nunchaku. De toenmalige Budo Bond Nederland (Judo/Karate en Taekwondo) diende de overheid van een onjuist advies. Naar de mening van de Budo Bond Nederland was de nunchaku "een agressief wapen" en was hier niet als Oosterse vechtsport erkend.
De nunchaku maakte echter deel uit van het Okinawa Kobujutsu, de kunst van het hanteren van klassieke karate-wapens. De Budo Bond Nederland maakte dus een grote blunder en de overheid nam het "deskundige" advies dankbaar in ontvangst. De nunchaku werd geplaatst in de"Wet tot wering van ongewenste handwapenen", naast ploertendoders, boksbeugels en valmessen! De beoefening met de nunchaku werd dus voor iedereen, inclusief de serieuze Karate-ka's, onmogelijk.

Dit veranderde toen de Amstelvener Milco Lambrecht in 1984 een door het vechtsportblad Zendokan georganiseerd toernooi won waarin de vaardigheid met de nunchaku centraal stond. Op dat moment werd de basis gelegd voor het hedendaagse NUNCHAKU-DO. Milco Lambrecht verzamelde diverse Nunchaku-experts uit het gehele land om zich heen om de mogelijkheden van het veelzijdige wapen uit te diepen. Al gauw ontstond er een groep van enthousiastelingen met maar één doel: van de nunchaku een officiële en zelfstandige sport maken.

Milco Lambrecht ontwikkelde in 1985 een nunchaku van speciale kunststof, de zogenaamde "veiligheids-nunchaku", waarmee de mogelijkheden nog groter werden. Het werd nu zelfs mogelijk om met de nunchaku wedstrijden (gevechten) van man tegen man te realiseren. Speciale outfits werden ontwikkeld, veiligheidshelmen, wedstrijdregels en exameneisen. De sport kreeg gestalte...

Mede door de steun van John Haanen van Veronica-Sport ontwikkelde de kersverse Budosport zich op indrukwekkende wijze. Leraren werden opgeleid en grote toernooien georganiseerd. In 1987 werd de Stichting Nunchaku Nederland (SNN) opgericht.

Deze landelijk overkoepelende organisatie kreeg in recordtijd in 1990 erkenning van het NOC*NSF (toen nog N.S.F) door aansluiting bij de Federatie Oosterse Gevechtskunsten (FOG).
De zwart/gele veiligheids-nunchaku van de SNN is de enige erkende nunchaku. Alle andere nunchaku's zijn tot op heden nog verboden. het Gerechtelijk Laboratorium en het Openbaar Ministerie hebben uitsluitend de nunchaku van de SNN erkend. (informeer altijd naar de zwart/gele veiligheids-nunchaku van de SNN)

Het initiatief dat in 1984 was gestart groeide uit tot een landelijke, erkende vechtsport. De nunchaku was niet langer een agressief wapen dat door opgeschoten jongeren op straat werd gebruikt. Op 14 maart 1996 werd de World Nunchaku Association (WNA) opgericht en heeft haar zetel in Amstelveen, Nederland. Bij de WNA zijn momenteel 12 landen aangesloten.